Hoge Muren en Open Poorten

Hoge Muren en Open Poorten

26 november 2015 09:00

PoortJeruzalem.jpg

In de vorige overdenking zagen we dat Nehemia op een mooie manier omging met de angst voor vijanden en aanslagen. Kort samengevat:
- Hij gebruikte zijn gezonde verstand
- En bekeek de werkelijkheid ook met geestelijke volwassenheid, hij zag de geestelijke dimensie.

Wat Nehemia dreef was de opdracht, de roeping om de muren van Jeruzalem weer op te bouwen. Muren bouwen. Misschien zit daar wel een les op zichzelf in voor ons. Ik wil daar even met u over nadenken.

Is het feit dat muren van steen voor Gods stad nodig waren geen teken van ongeloof? Je zou toch ook kunnen zeggen dat Israël als volk van God genoeg zou moeten hebben aan het geloof? Zoals David geen schild nodig had om Goliath te verslaan.

Nee, Jeruzalem had naast geloof toch ook muren nodig. Een plek van beschutting. In onze tijd hebben steden geen beschermingsmuren meer. Maar weldegelijk is er weer een nieuw debat over grenzen, en hoe open die moeten zijn. Ik snap dat debat wel. Beschutting en veiligheid zijn belangrijk voor mensen en dat zien we hier ook in de geschiedenis van Nehemia. Ook hier gaat het weer om de balans tussen geloof en gezond verstand.

Nehemia maakte hoge muren met goed afgewerkte poorten. Een zekere afzondering en bescherming moeten we klaarblijkelijk inbouwen tegen de invloeden van buitenaf. God wilde dat Jeruzalem geen open stad was, maar afgezonderd. Maar begrijp me goed. Ik pleit er niet voor dat we ons gaan opsluiten voor de buitenwereld. Want dan doen we Nehemia tekort. Hij bouwde namelijk ook aan de Poorten van de stad. Jeruzalem had 12 poorten, voor alle stammen één. De poorten van toen zijn de marktpleinen van nu. Het was er één groot multicultureel Festival, in Israëls tijd vooral ook gebruikt voor de rechtspraak.

Ik moet denken aan onze kerken. Hoe mooi zou het zijn als dat ook blekken van beschutting zouden zijn, met veel poorten.
Ik denk dat Gods volk echt wel een beschuttingsplek nodig heeft. Een plek waar veiligheid en rust ervaren kan worden. En waar in de poorten van de kerk plekken zijn voor ontmoeting en voor het gesprek over recht en gerechtigheid.

Mijn hoop en gebed is dat we onze poorten wijd open zullen houden en dat er veel verkeer zal plaatsvinden in de poorten. Dat daar recht gesproken zal worden en gerechtigheid zal heersen. Maar ook dat de kerk hoge muren zal hebben, zodat invloeden van buitenaf niet over ons heen zullen walsen en onze stad zullen innemen.

Laten we gaan bouwen. Aan muren én poorten. Dat zal geen gemakkelijke tijd zijn. Zoals dat voor Nehemia ook niet makkelijk was. Hij ervoer veel tegenwerking, listen en complotten tegen zijn plannen. Maar aan het eind waren de muren af. Hij zegt dan zelf:

Toen de volken rondom ons, onze vijanden dat hoorden, werden ze bang en voelden ze zich klein, omdat ze beseften dat dit werk door onze God tot stand was gebracht.
Daaraan wil ik graag mijn steentje bijdragen.

Deel dit